Van 1927 tot 1940 hebben Laurel & Hardy...
geweldige korte films en speelfilms gemaakt in de studio's van Hal Roach.
Ze kregen lof toegezwaaid als het beste comedy-team in de film- en tv-business.
In de hele wereld kon men niet meer van het lachen.
Met trots presenteren wij u deze originele minutieus gerestaureerde versies...
van deze komische meesterwerken.
Van het best bewaarde 35-mm materiaal zijn ze overgezet op veiligheidsfilm.
De meeste hebben de originele titels...
en twee zijn voorzien van nooit eerder vertoond materiaal.
De KirchGroup is trots deze klassiekers voor de toekomst te hebben bewaard.
Familiebanden
Nee Betty, die is van jou.
Wat doen jullie nou?
Geef de suiker eens.
Mag ik het brood? Alsjeblieft.
Hier is de aardbeienjam. -Wie wil er selderij?
Begin je nou weer.
Dit is de lekkerste kop thee die je ooit hebt gezet.
Shakespeare. -Longfellow.
Naalden. -Spelden.
Zijn het geen schatten?
Daphne, we mogen niet te laat komen voor onze bridgepartij.
0 ja, Mrs Addlequist komt ons zo dadelijk ophalen.
Veel plezier, vrouwtje. -Tot ziens voor je gaat.
Lieveling.
Dat zal Mrs Addlequist zijn. Doe jij even open. We komen zo.
Kom binnen, Mrs Appelkist. -Een expresse voor Mr Hardy.
Komt u binnen, Mrs Addlequist. -Het was Mrs Appelkist niet.
Niet Appelkist, maar Addlekist, ...eh quist.
Wie was er dan wel? -Er was een brief voor je.
Hij is van mijn moeder.
Wat schrijft ze? -Even mijn bril pakken.
Beste zoon Ollie...
Niet zo grof.
Kijk nou wat je doet.
Maak 'm schoon met warm water.
Mijn ogen worden steeds slechter.
Ik kan die brief niet lezen. Schiet eens op.
Dat is beter.
Beste zoon Ollie.
Ik ruimde de zolder op en kwam wat rommel tegen.
Ik vond deze foto van jou en Stan met jullie tweelingbroers Bert en Alf.
Die wilde je vast wel hebben, dus stuur ik 'm naar je. Liefs moeder.
Wat lief, hè?
Ongelooflijk, nietwaar. Onze bloedeigen tweelingbroers.
Waar zouden ze uithangen?
Het lijkt wel of het gisteren was.
Wie ben jij? -Ik zit daar.
Kijk mij eens. -Dat ben jij niet, dat is Alf.
Geef je bril eens.
Wil je zeggen dat ik mezelf niet...
Ik ben die daar.
Hoe weet je dat nou? -Ik ben de oudste.
Ga zitten.
Er staat nog meer op. Geef m'n bril eens.
Daarom herkende ik je niet. Lees jij het maar.
Beste Ollie, ik vergat te vertellen dat toen jij en Stan het huis uit waren...
jullie tweelingbroers Alf en Bert...
aan lager wal zijn geraakt en zijn gaan varen.
Na een muiterij aan boord zijn ze allebei opgehangen.
Wat erg.
Laat dat een lesje voor jullie zijn.
Vreselijk, zeg. -Een schande voor onze ouders.
Als vader ooit... -Wat doe je?
Ik laat de brief aan Bubbles zien. -Kom hier.
Ben jij gek geworden.
Als onze vrouwen van onze broers horen, zullen ze meteen gaan scheiden.
En dan worden wij de zwarte schapen van deze buurt.
Waarom denk je dat? -Niet zo hard.
Waarom denk je dat? Iedereen heeft toch wel een zwart schaap.
Niettemin...
hou je mondje dicht, anders krijgen we er echt spijt van.
Dan moeten we het bewijs maar verbranden.
Dan kan niemand erachter komen.
Shakespeare. -Long... Niet nu.
Heb jij een lucifer? -Ja.
We verbranden ons verleden. -Kom je, Betty.
We komen zo, Mrs Applequist.
Hallo, liefje. -Waar is Mrs Applequist?
Dag, liefje.
Maatje, schiet eens op met dat uitladen, morgenvroeg varen we uit.
Heb jij je geld gehad, Bert?
We gaan eens lekker stappen aan wal.
Dan komen jullie zeker weer platzak terug? -Geen idee.
Ga jij nog aan wal, Fin? -Zodra ik de krant uit heb.
Staat er wat in? -Ja.
Een stuk over een kerel die binnen twee jaar miljonair werd.
Hoe deed ie dat? -Sparen en investeren.
Dat zeg ik jullie twee nou al jaren.
Als ik jullie geld beheer, zijn jullie zo miljonair.
Hij heeft gelijk, Bert.
Als we vijftien jaar geleden zo wijs waren geweest als we nu zijn...
en we hadden Fin ons geld laten beheren, waren we nu binnen.
Klopt dat, Fin? -En of.
Maar ja, nu is het te laat. -Het is nooit te laat.
Jullie hebben vanochtend loon gehad. Geef het liever aan mij.
Ik investeer jullie geld...
en jullie zijn in een poep en een scheet miljonair.
Wat doen jullie? -Het klinkt wel goed.
Wat vind jij ervan, Alf? -Ik vind het goed.
En jij, Fin? -Het is een prima plan.
Ik vind het ook prima. -Hier heb je mijn geld.
Heb jij mijn geld gezien? Ik had het in mijn pet gedaan.
Goed hè, nu worden we miljonair.
Hoelang duurt een poep en een scheet? -Geen idee.
74 dollar. Ik ben trots op jullie.
Dat noem ik zakeninstinct. -Daar barsten wij van.
Nu nog wat zakgeld voor op wal.
We moeten zuinig zijn, maar we mogen ook nog wel wat genieten.
Anders wordt het te saai.
Hier heb je een dollar.
Met één dollar kun je wel erg weinig genieten.
Des te eerder ben je miljonair. -Dat is waar.
Krijgen we nog een kwitantie? -Maar natuurlijk.
Jullie zijn erg zakelijk.
Ik ben jou 74 dollar schuldig.
Om het officieel te maken, moeten jullie tekenen.
Berty Hardy.
Alfie Laurel, puntkomma.
En bedankt. Vanaf nu zal alles beter gaan.
Fijn, hè?
Jullie moeten wel beloven, dat jullie niks terugvragen.
Luister goed: Als wij iets afspreken, houden wij ons er aan.
Beloof maar dat jij ons niks teruggeeft. -Beloofd.
Haal eens koffie. Dit is een goed begin.
Ik ga zo aan wal.
Zijn er nog orders?
Stuur Bert en Alf naar me toe.
Dekzwabbers, de kapitein wil jullie spreken. Snel graag.
Goed, we komen er aan.
Vooruit, zeeman.
Tot kijk, Fin.
Wacht eens, ik ben vanmiddag bij Mrs Mac Gregor's.
Als jullie geld op is, kom dan maar langs.
Barnum had gelijk.
Jullie moeten iets voor me doen.
Er wordt hier een pakje bezorgd, maar ik moet naar de douane.
Jullie moeten dat pakje naar Denkers Biertuin brengen.
Wij spreken daar om vier glazen af.
Weten jullie waar Denker's is? -Op de 5e en 8e straat.
Tussen de 6de en 7de op de 9e straat net voorbij...
Jij weet het wel.
Ik hoop dat ik op jullie kan rekenen.
Kapitein, u kunt ons vertrouwen als uw broekzak.
Hopelijk. Het is een belangrijk pakje.
Wat zit er in, kappie? -Dat gaat je niks aan.
Vooruit, wegwezen. En noem me geen kappie.
Kunt u...
Agent, weet u waar Denkers Biertuin is?
Ja hoor, om de hoek.
Dank u.
Neem me niet kwalijk, agent. -Mij ook.
De vloot is binnen.
Ik neem een biertje. En jij?
Rustig aan, we hebben maar één dollar.
Dat weet ik. Wat neem je?
We delen samen een biertje. Dan besparen we geld.
Dat is een goed idee.
Gargon.
Wat nou, ik heet Grogan. Wat moet je hebben?
Ik wil een lekkere grote koude goudgele rakker.
En jij?
Twee schone ongebruikte rietjes.
Wat zou erin zitten?
Je hoorde wat de kapitein zei, dat gaatje niks aan.
Je steekt je neus weer in andermans zaken.
Is ie niet prachtig?
Nou en of. Die kost minstens vijf dollar.
Hoe kom je daarbij? Vijf? Die kost minstens vijftig dollar.
Dat is dan een kwartje. -Waarvoor?
10 cent voor het bier en 15 cent voor de rietjes.
15 cent voor de rietjes? -Moet ik ze soms gratis geven?
Ober, kunt u ze ruilen voor twee lepels?
Geef me die rietjes. Ik wil op de bodem beginnen.
Pardon, dat ging echt per ongeluk.
Dat geeft niet. Zo'n ongelukje kan gebeuren.
Mag ik u misschien een ander drankje aanbieden?
Nou graag. Komen jullie bij ons zitten?
Nou en of, graag.
Kom, Alfie.
Ik ben Mr Hardy en dit is mijn vriend Mr Laurel.
Prettig kennis te maken. Dit is mijn vriendin Lily.
Hoe maakt u het?
En ik heet Alice.
Mijn moeder heet ook Alice.
Je moeder heet geen Alice.
Het was haar tweede naam van vaders kant.
Joe, dit zijn Mr Laurel en Mr Hardy. -Die twee ken ik al.
Twee bier voor de dames. -Ik wil geen bier.
Drink toch iets, Alice.
Als je het per se wil, dan neem ik een absint.
Dat neem ik ook. -Kunnen jullie 'm niet delen?
Willen jullie niets eten? -Wat heb je?
Lekkere malse biefstukken. -Dat is goed.
En jij? -Een hele kreeft, schildpadsoep...
gegrilde biefstuk, doorbakken, gebakken aardappelen, broccoli...
salade met extra Roquefort, koffie met bonbons. Dat is alles.
Geen dessert? -Wat lief van je.
Een crêpe Suzette. -Ik ook.
Excuseer me even.
Mijn vriend wil me even onder vier ogen spreken.
Ga je gang. -We zijn zo terug.
Laten we daar praten, dan kan niemand ons horen.
Wat is er?
Ze bestellen al dat eten en we hebben maar 75 cent.
Ik heb een plan, we gaan naar Fin toe en we halen ons geld op.
Dat geeft hij niet terug. -Natuurlijk wel. Daar zorg ik voor.
Het is ons geld en wij doen ermee wat we zelf willen.
We zouden toch miljonair worden? -Dat worden we de volgende keer.
Nu hebben we een kans om echt te genieten.
Een mens leeft maar één keer. -Dat is waar.
We kunnen altijd nog miljonair worden.
Wanneer we maar willen. We gaan terug naar de meisjes.
Hallo?
Wie is daar? -Ik ben het.
Wat wil je? -Niks‚ en jij?
Ik wil niks, jij belde. -Dat deed ik niet.
Dat deed je... -Hang dat ding op en kom mee.
Komen jullie er uit. Dat telefoontje is voor mij.
Wacht maar, ik pak 'm wel. Het is zo gebeurd.
Sorry, dat ik jullie stoor, maar mijn vrouw belt me.
Ik moet haar even zeggen dat ik melk meeneem.
Zullen wij eruit gaan? -Welnee‚ ik ben zo klaar.
Hallo?
Waar is dat ding nou? -Hier‚ meneer.
Hallo, ik ben zo klaar.
Ik breng melk...Wacht eens.
Wacht even. Er is een heel klein probleempje.
Hallo? Wacht even.
Iemand heeft de hoorn gepikt.
Hoeveel? Een ogenblikje.
Jongens, wacht eens...
Blijf aan de lijn.
Ik ben 'm kwijt. Waar is ie?
Waar is ie nou? Heb je 'm? Heb je je bezeerd?
Wat is het hier warm.
Er staat iets op m'n voet.
Ik kan dat ding niet vinden.
Wat moet dat voorstellen. -Het spijt me, het was een ongelukje.
Jullie zullen dit moeten vergoeden. -Zet maar op de rekening.
Reken maar.
Joe, kom eens helpen.
Hebben jullie gevochten? -Nee‚ we hebben gepraat.
Is er niks gebeurd? -Nee‚ hoor.
Nee, maar we gaan ons op het schip omkleden...
en dan nemen we jullie mee uit.
Dat is een goed plan. -Blijf niet te lang weg.
Wees niet bang. -Hier blijven hoor, we komen terug.
Tot zo. -We zijn zo terug.
Waar gaan jullie naartoe?
Naar het schip om ons om te kleden en om geld te halen.
Geld? -We hebben niet genoeg bij ons.
En ondertussen zorgt u dat de dames alles krijgen wat ze maar willen.
Dag.
Niet weggaan hoor. We zijn zo terug.
Schiet nou op. Je loopt weer zo te treuzelen.
Denken jullie dat ik jullie laat gaan zonder de rekening te betalen?
Betalen of ik ga slaan. Of ik roep de politie.
Of eerst slaan en dan de politie.
Kunt u niet kiezen?
Goede man, u begrijpt het niet.
Wij gaan naar onze boot, we halen ons geld en dan betalen we.
Nee, jullie betalen de rekening of jullie laten een onderpand achter.
Laat de ring hier.
Dan halen we ons geld en de kapitein hoeft het niet te weten.
Een prima plan. -We hebben een plannetje...
en dat zal u heel goed bevallen.
Wat vindt u hiervan als onderpand?
Is ie niet mooi? -Ik vind het goed.
Maar niet vergeten, als we hebben betaald, krijgen we die ring weer terug.
Afgesproken.
Mrs Mac Gregor's gemeubileerde kamers
Wie daar?
Wij zijn het. -Jongens, kom erin.
Wat is er aan de hand? -We komen je een gunst vragen.
En dat is?
We hebben twee heel aardige jongedames ontmoet.
Alice en Lily.
Nou en?
Als jij het niet erg vindt, willen wij graag ons geld terug.
Dan worden we na de volgende reis wel miljonair.
Als het om dat geld gaat, kun je het wel vergeten.
Geef je het niet terug? -Nee.
Maar het is van ons. We worden pas weer betaald als we in Singapore zijn.
Jullie krijgen helemaal niks.
Ik heb beloofd jullie tegen jezelf te beschermen.
Moet ik m'n woord soms niet houden? -Dat hoeft nu echt niet.
Nee, dat vinden wij niet erg. -Ga weg en laat me met rust.
Als je er zo over denkt, zullen we maatregelen nemen.
Wij gaan deze kamer doorzoeken.
Doe maar wat je wilt, het kan mij niks schelen.
Je krijgt er nog wel spijt van.
Jullie kunnen zoeken tot je een ons weegt, jullie vinden het nooit.
Dus het is niet hier?
Ik zeg geen ja en ik zeg geen nee.
Weet je wat we doen...
We kunnen...
We pikken zijn kleren en verpanden die, dan hebben we geld voor de rekening.
We geven je nog één kans.
Krijgen we ons geld terug? -In geen geval.
Kom terug.
Kom mee, we moeten naar de vrouwtjes toe.
Naar buiten jij. Hoe kun je nou om tweedehands ijsjes vragen?
Hoeveel heb je gekregen?
Twee dollar. -Daarmee kun je de rekening niet betalen.
Maak je zorgen, ik regel dit zaakje wel even.
Kom mee.
We kunnen hem beter even roepen. Hij was net nogal boos.
Goed bedacht.
Fin.
Hij slaapt zeker. -Ik wek hem wel even.
We zijn er weer.
Waar zijn mijn kleren? -Die hebben we verpand.
Als je ons geld niet teruggeeft, krijg je het bonnetje niet.
Als het schip uitvaart, moet jij hier blijven.
Goed dan, geef me die bon, dan krijgen jullie je geld.
Is dat beloofd?
Vertrouwen jullie me niet? -Nee.
We komen naar boven.
Hier is je bon en de twee dollar, geef ons nu ons geld.
Dat moet ik eerst halen. -Waar is het dan?
In de voering van mijn pak.
Waarom heb je dat niet eerder gezegd, dan was die stampei niet nodig.
Geef die bon terug, dan haal ik het zelf.
Ik vertrouw je niet. Ik heb m'n lesje wel geleerd.
Geef het bonnetje. -We doen het als volgt:
Trek jullie pakken uit. -Waarom?
Het ene trek ik aan en met het andere betaal ik de rente.
O nee, geef hier die bon.
Blijf van me af of ik slik het door.
Geef hier.
Niet doorslikken.
Doe je kleren uit en leg ze daar neer.
En geen geintjes.
Je hebt me weer fijn in de nesten gewerkt.
Wat moeten die meisjes van ons denken?
Kom je terug?
Ik zeg geen ja en ik zeg geen nee.
Ik zal Alice en Lily de groeten doen.
Ik geef ze namens jullie een lekkere zoen.
Hoe lang zullen ze nog wegblijven? -Ik heb geen idee.
Weet je zeker dat we hier hebben afgesproken?
Shakespeare. -Longfellow.
Wat gaat door de schoorsteen? -Rook.
Ik ben ze echt zat.
Sorry, dat we zo laat zijn. -Waar zijn jullie geweest?
Ollie, vertel jij het maar. -We zijn naar de poppenkast geweest.
Dat was voor het eerst sinds m'n jeugd.
Zullen we wat gaan eten? -Dat is een goed idee.
Gaan we hier een hapje eten? -Nee‚ ik weet wat beters.
Hoezo? We gaan hier eten.
Ik beslis dat we hier gaan eten. Kom, Betty.
Dat is een leuke tafel.
We gaan in de tuin zitten. Daar is het koeler.
Is dit een goede plek? -Erg leuk.
Beter dan binnen.
Hoe durven ze.
Zo, zijn jullie er eindelijk? -Wat bedoel je daarmee?
We wilden hier eerst niet komen. -Ik ook niet.
Wat wil jij, vrouwtje?
Een broodje ham met mosterd en een glas bier.
En jij, Bubbles? -Niet zo snel, schatje.
Ik neem een smakelijke tosti.
Met kaas.
En jij? -Ik denk dat ik...
Ik weet allang wat jullie willen.
Wat een brutale ober.
Wat bedoelt hij met: Ben je daar eindelijk?
Geen idee, vrouwtje. Ik heb hem nog nooit gezien.
Shakespeare. -Longfellow.
Wat gaat door de schoorsteen? -De kerstman.
De tosti komt eraan.
Snap jij dat nou? Wij kennen ze al de hele middag.
En dan pikken die twee vreemde vrouwen ze in.
Dat nemen wij dus niet. Kom, Lily.
Zeg jochie, laat jij ons zitten voor die twee ouwe taarten?
Weet u wel tegen wie u het heeft?
Mens, ga zitten voor je instort.
Luister, liefje, waarom heb je ons laten zitten?
Maar juffrouw, waar heeft u het over?
Kijk niet zo dom. -Ik ben niet zo dom.
Ik heb je wel door. Je moet je schamen.
Zo, daarom wilde jij hier niet eten. Ik heb je wel door.
Dit is een misverstand. Wij kennen deze dames niet.
Kennen jullie ons niet? Joe, kom eens. Wie zijn zij?
Daarnet noemden ze zichzelf Mr Laurel en Mr Hardy.
Ik weet genoeg. Betaal maar.
Wij zitten hier al twee uur te wachten.
De groeten, ventje.
Dus je ging naar de poppenkast, hè? -Hier is de rekening.
Moet ik hiervoor 15 dollar en 60 cent betalen?
Nee, 60 cent voor dit en 15 dollar voor de vorige keer.
Ben je nou helemaal. -Betaal de rekening.
Betalen, zei ik.
Ik zou maar betalen.
Mooi, en hier is de ring die je achterliet.
Meneer koopt dus ringen. Dat is zeker ook een misverstandje?
Betty, ik weet genoeg. Jij hoort wel van mijn advocaat.
Hoe kon je dat nou doen? Ik ben nog nimmer zo vernederd.
Een biertje.
Kijk eens aan wie we hier hebben.
Wie is Alice en wie is Lily? -Alice en Lily?
Kent u deze mannen? -Dat zijn maten van me.
Hoe komen jullie aan die mooie kleren? -Wat?
Vorige keer hadden ze geen kleren aan.
Niks aan? Wie is die man!
We kennen hem echt niet, hè Stan?
Dat klopt. Wie ben ik...eh wie ben jij?
Ken je mij niet? Ze doen alsof ze me niet kennen.
Nou, bekijk dit dan maar eens.
Dit is genoeg. Dit houden we als bewijs.
Laat mij alles uitleggen. -Hou je mond dicht, Casanova.
Kom, Betty. -Vaarwel‚ lieveling.
Weet je wel wat je hebt gedaan?
Kan me niet schelen. Dan had je me moeten voorstellen.
Zo bijzonder waren ze niet.
Waar hebben jullie ze vandaan, van de rommelmarkt?
Weet je wat er met jou gebeurt? Je kop gaat in gruzelementen.
Meen je dat? -Ja.
Kijk hier eens doorheen.
Tot ziens maar weer. -Wacht eens.
Ga eens zitten.
Eén tosti.
Wie deed dat? -Hij.
Ik krijg jullie wel.
Wie was dat? -Geen idee.
Wanneer heb jij die meisjes ontmoet? -Wat klets jij nou.
Jij moet iets van hen weten, want ze kenden ons.
Wat bazel je nou weer?
Je kunt mij toch wel vertrouwen.
Laat 't nou eens even tot je botte hersens doordringen dat ik ze echt niet ken.
Is dat de waarheid? -Ja.
Dan moeten we naar huis gaan en de vrouwen zeggen dat we onschuldig zijn.
Geen sprake van.
Ik ga ze een lesje leren. -Hoe bedoel je?
We blijven de hele avond weg.
We gaan pas terug als zij ons hun excuses aanbieden.
Dat is een goed idee. We geven ze touw waarmee ze ons ophangen.
Wat zijn de problemen? -Ruzie met onze vrouwen.
Ze begrijpen ons niet, daarom gaan we ze een lesje leren.
We blijven de hele avond weg. -Tot negen uur.
Ook toevallig, ik ben er ook uitgegooid.
Welkom aan boord.
Zullen we vanavond gaan stappen? -Dat is een zeer goed plan.
Allen voor één en één voor allen.
Shakespeare. -George Washington.
Wat gieten we door de keel? -Flink wat drank.
Barkeeper.
Geen drank meer. Jij hebt te veel op en jullie te weinig.
Wat bedoel je nou? -Kop dicht of je gaat eruit.
Kijk hier eens doorheen?
Hoe laat is het? -Vier glazen en alles is rustig.
Fin komt echt niet meer terug. -Dat zei ik toch al?
Maar jij zei dat geduld altijd wordt beloond.
Wat moeten we nu doen? -Dat laat ik aan jou over.
Door jou zitten we hier...
dus haal je ons er ook maar weer uit.
We kunnen die ober meenemen naar het schip...
en de kapitein betaalt de rekening.
Dan betalen wij de kapitein later wel terug. Hij zal wel kwaad zijn.
Dat is een heel goed plan.
Maar hoe komen wij bij het café?
We kunnen zo niet over straat. Dan worden we meteen opgepakt.
Daar had ik niet aan gedacht.
Weet je wat?
We kunnen ons toch kleden zoals die kerels in Singapore.
Welke kerels in Singapore? -Die op eskimo's lijken.
Die rondlopen in kleedjes. -Eskimo's?
We lenen deze sprei en we pakken wat handdoeken.
Geen haan die er naar kraait en dan halen we die ober.
Het klinkt volkomen belachelijk, maar in geval van nood.
Het kan lukken. -Je kunt wel eens gelijk hebben.
Ik zoek twee matrozen, een dikke en een dunne.
Die twee met die ring?
Wat weet jij van die ring? -Ik had 'm als onderpand.
Toen ze betaalden heb ik hem teruggegeven.
Waar zijn ze? -Ik heb ze eruit gesmeten.
Ze zitten in een andere kroeg... eh zaak. -Bedankt.
Laat mij maar praten.
Goedenavond, meneer Grogan.
U herkent ons vast niet. -0, ik herken jullie wel.
Had ik jullie niet gezegd weg te blijven?
Nee, u zei: Goed. Ja toch? -Geen geintjes. Wat moeten jullie?
We hebben een plan bedacht om die ring terug te krijgen.
Waar heb je het over? -Die ring lieten wij toch achter.
Die heb ik teruggeven toen jullie betaalden.
U gaf niks terug. -En wij betaalden niet.
Beschuldigen jullie mij soms van diefstal? -Daar lijkt het wel veel op.
Kijk daar eens doorheen?
Wacht eens.
Wat doe jij nou?
Mr Laurel?
Mr Hardy?
Ik stap hier niet in.
Als zij bellen, zijn we niet thuis.
Hallo?
Wat?
Dat is toch niet waar.
Dank u wel.
Wat is er? -Dat was Mrs Addlequist.
Stan en Ollie zijn gearresteerd.
Ze hadden geen kleren aan en moesten mee naar het bureau.
Dit loopt de spuigaten uit.
Ga zitten.
Wat zegt ie? -Geen idee.
Spreekt u Arabisch?
Nee hoor, wij zijn eskimo's uit Singapore.
Wat krijgen we nou.
Meneer, we willen de rechter spreken. Geef hem dit kaartje.
Ik zal het doen.
Liefje toch.
Komt u maar. -Kom, Betty.
Zag jij dat?
Wie zijn dat? -Geen idee.
Dat zijn vakantie-verknoeiers. -Vakantie-verknoeiers?
Ja, in de nor heb je vakantie.
Dan halen die welzijnswerksters je er weer uit. Word ik kotsziek van.
Ik heb er nog nooit een gezien. Vreemde types, hè?
Nou, ik vind die grote blonde wel leuk.
Die kleine was ook niet slecht.
Het was onze schuld. En ze zijn lid van uw club.
Spreek ze eens goed toe, dan beteren ze hun leven wel.
Mijn lieveling wel, hoor. -Het was ook zijn schuld, hoor.
Maakt u zich maar geen zorgen, alles komt in orde.
Wacht u even hiernaast, dan zal ik met ze praten.
Wat aardig van u.
Laurel en Hardy, deze kant op.
Waar hebben jullie uitgehangen? Hoe komen jullie aan die kleren?
Edelachtbare, het zit zo... -Vertel dat maar een andere keer.
Ik heb geen idee wat jullie deden, maar ik zie het door de vingers.
Maar jullie moeten je nu wel beter gaan gedragen.
Alles op zijn tijd. -Ja‚ meneer.
Jullie hebben zulke lieve vrouwtjes.
Waardeer dat eens. Beloven jullie me dat?
U zegt het maar. We zijn aan u overgeleverd.
Zo mag ik het horen.
Dames.
Ik heb met ze gepraat en jullie moeten maar vrede sluiten.
Vooruit jongens, geef ze een dikke pakkerd.
En zand erover.
Goed zo. Tot kijk maar weer. -Moeten we terugkomen?
Als jullie je gedragen niet. Maar blijf wel uit de kroeg weg.
Bezoek betere zaken, waar men niet zo gauw in problemen kan raken.
En niet vergeten...
Kent u deze?
Niet nu. Een ander keertje.
Hier zijn jullie kleren.
Als jullie zijn aangekleed, gaan we met zijn allen uit.
Als jullie beterschap beloven, vergeten we alles.
Ik vind het goed.
En jij? -Ik doe alles om hier weg te komen.
Lieveling. -Kom mee.
We wachten buiten op jullie.
Laat die blonde wel met rust. Ik zag haar toevallig het eerst.
Wat zouden onze vrouwen doen?
Die zitten thuis een potje te janken. -Ze verdienen niet beter.
Een tafel voor vier. -Deze kant op.
Er zijn alleen nog tafels op het balkon. -Dat is goed.
Wat heeft hij? -Hij smeert 'm zonder te betalen.
Dat gaat niet door. -Dat flikt hij mij niet.
Waar is mijn hoed?
Deze? -Ja‚ bedankt.
Een whisky-soda.
Wat is er?
Jullie viertjes moeten me met rust laten.
Wij zijn maar met zijn tweeën.
Wie hebben we daar? -Hallo, Alice.
We kunnen alles uitleggen. -Die twee oude taarten niet.
Die waren van de reclassering, hè Bert?
Wij pikten... -Ik vertel het wel.
Ik geloof er niks van. Kom maar bij ons zitten.
Zodra we die taarten kwijt zijn. -Dat is geen probleem.
Is dat zo?
Dit zijn die dames van vanmiddag. -Lily en Alice.
Ik heb je wel door, hoor. Ondankbare hond.
Ik krijg je wel.
Hou je erbuiten, rare sprinkhaan.
Momentje...
Help jij eens.
Een, twee, drie.
Hartelijk gefeliciteerd.
Hij is niet eens jarig. -Maar toch nog vele jaren.
Betty, nu is het afgelopen.
Waarom hielp je nou? -Wist ik veel wat ze wou doen.
Nee, dat zal wel. Haal dat ding van me af.
Dat komt ervan als je vreemde vrouwen oppikt.
We zijn ze nu toch kwijt?
Ik ga me wat opfrissen. Alf, hou jij de dames even bezig.
Alice, ik ben zo terug.
Straks gaan we kijken of onze vrouwen al spijt hebben.
Denk niet aan ze. Laat ze zich maar zorgen maken over ons.
Vanavond vieren wij feest.
Drie sigaren, graag.
Eén voor jou.
Goede avond. -Waar is dat pakje?
Wat voor pakje? -Dat pakje met die ring.
Jij hebt die ring toch? -Wat gaat jou dat aan?
Ik zal je.
Wilt u niet zo schreeuwen, anders zetten we u buiten.
Goed dan.
Vuile oplichter, geef die ring hier.
Moet ik nu bang worden?
Vooruit ventje, probeer het maar.
Wil je er nog een?
Wacht eens even.
Hou je handen thuis.
Die vent is gek.
Stanley, haal de bedrijfsleider en zetje hoed af.
Dat zal Bert zijn. Ik ben zo terug.
Wat is er gebeurd? -Dat weet je toch.
Waar is de bedrijfsleider? -Wie?
Smeer 'm.
Zag je dat? Hij stopte een ring in zijn zak.
Hier is de bedrijfsleider. -Dus jij wou ervandoor, hè?
Deze gek probeert ons te beroven.
Vecht u dat maar buiten uit. -Nee‚ dat doen we hier.
Weg Jij-.
Ik krijg je nog wel. -Gooi die vent eruit.
Weet je wat het met hem is? Hij is dronken.
Dat kun je wel zeggen.
Gelukkig hebben we hulp. -Zeker.
Geef me die ring maar weer terug.
Maar ik heb 'm niet.
Ja hoor, ik heb 'm in je zak gedaan.
Ik heb niks. -wil je me soms belazeren?
Niet te geloven, m'n beste vriend probeert me op te lichten.
Heren, neem me niet kwalijk.
Ik zag hoe hij die ring in uw zak deed.
Waar heb je het over? Ik heb 'm niet.
Pardon. Kan ik u even alleen spreken? -Natuurlijk.
Excuseer me.
Zullen wij 'm even laten schrikken? -Hoe?
We doen of we gangsters zijn en we gaan een ritje maken met hem.
Wat zei ie? -We gaan een tochtje maken.
Ga jij ook mee? -Graag. Maar die ring dan?
Dat was maar een grapje. Ik heb 'm in mijn zak.
Zeg dat dan meteen. Ik maakte me al zorgen.
Willen jullie me thuis afzetten? -Maar natuurlijk.
Bedankt. -Jongens, we gaan.
Ik hoop dat het niet regent.
Daar gaan ze.
Ben je 'm kwijt? - Wie?
De kapitein. -Heb ik niet gezien.
Maar hij zit me de hele tijd al achterna.
Is de kapitein hier? -Ja‚ en hij is woest.
Goeie genade, we moeten hier weg.
Dus daar zijn jullie. Ik heb me rot gezocht.
Wat is er met je gezicht? -Dat weet je wel.
Je smeerde er mosterd op en je stak mijn neus in de fik.
Waar heeft hij het nou over?
Toen was het twee tegen één nu is het drie tegen twee.
Nu staan we quitte.
Je raaskalt. Wij... -Zou ik raaskallen.
Snij ze de pas af.
Kom, Snuffy.
Ik heb jullie.
Er achteraan, Snuffy.
Daar is de baas.
Je hebt de politie mooi afgeschud.
Deze kant op. -U bent vergeten onze vriend af te zetten.
Hij slaapt, die is straks aan de beurt.
Hallo, baas. -Hallo, Sonny.
Dit zijn twee vrienden. -Hoe gaat het?
Deze heeft een dure ring en hij wil 'm niet geven.
Nee hoor, hij heeft de ring.
Eén van jullie heeft 'm. Geef op.
Ik heb geen ring.
Shakespeare. -Niet nu.
We krijgen jullie wel aan het praten.
Tiny‚ als je 'm vindt, weet je waar we zijn.
We zouden toch een tochtje maken? -Zitten.
Ik wil die heren spreken. -Zitten.
Jongens, maak het cement klaar.
Wat doen jullie? -Jullie gaan het cement in.
Als jullie blijven zwijgen, gooien we jullie in 't water.
Geef 'm die ring toch. -Ik heb 'm niet.
Jullie gaan die kant op.
Waar zijn ze nou? -We raakten ze kwijt in de laatste bocht.
We gaan terug naar de boot.
Daar zijn ze.
Keihard, Tiny. -Breng ze maar naar buiten.
Hou op met dat gejank.
Dit is je laatste kans. Vertel waar die ring is of je gaat de plomp in.
En als we het niet weten?
Moet ik je geheugen even opfrissen?
Haal dat ding van m'n hoofd.
Help.
Daar zijn ze.
Geef die ring terug of ik laat jullie verdrinken.
We weten nietwaar die is.
Shakespeare. -Nu niet.
Laat maar zakken.
Haal maar weer op.
Geef me nog een lucifer.
Hier heb je een doosje.
Waar komt dat vandaan? -Maakt me niet uit.
We moeten het teruggeven aan de kapitein.
Kapitein, hier is uw ring. -Bedankt.
Wat is dat? -Er is iemand in het water gevallen.
Hijs ze op.
Zag jij wat ik zag? -Jazeker‚ weet je wie dat zijn?
Dat zijn onze tweelingbroers, Stan en Ollie.
Wat doen ze daar? -Hijs ze op, joh.
Kijk eens aan. Hallo, Ollie. -Leuk je te zien, Bert.
Dag, Stan. -Hallo, Alf.
Moeder schreef ons dat jullie dood waren.
Wij zijn vanmorgen de haven binnengevaren. -Dat verklaart het allemaal.
Men heeft ons door elkaar gehaald.
Dat gaan we de vrouwen vertellen.
Je ziet er goed uit, maar je bent wel veranderd.
Jij ook, maar jij bent nog steeds dezelfde, hè Ollie?
Kom mee, Bert.
Die Laurel is toch oliedom.
Die andere ook. -Gelijk heb je, Bert.
Geen van beiden kijkt verder dan zijn neus lang is.
vertaler onbekend. Bron; retail DVD, controle door kerremelk